เจ้าของอพาร์ทเม้นท์(หอพัก)ต้องยื่นภาษีแบบไหน? ภ.ง.ด.90 หรือ ภ.ง.ด.94


สำหรับเจ้าของกิจการหอพักอพาร์ทเม้นท์ เรื่องการจ่ายภาษีหอพักก็คงจะเป็นอีกหนึ่งเรื่องสำคัญที่ไม่ควรมองข้าม เพราะรายได้จากการให้เช่าห้องพักถือเป็นรายได้ที่ต้องนำมายื่นภาษีตามกฎหมาย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเจ้าของหอพักหลาย ๆ คน อาจจะยังสงสัยอยู่ว่า...แท้ที่จริงแล้ว เราจะต้องยื่นแบบ ภ.ง.ด.90 หรือ ภ.ง.ด.50 กันแน่ ? เพราะหากยื่นผิดประเภทหรือไม่ยื่นตามกำหนดเวลา อาจส่งผลให้เกิดค่าปรับหรือปัญหาทางภาษีตามมาได้ ดังนั้นในบทความนี้ Renthub จึงจะพาไปทำความเข้าใจให้ชัดเจนว่า เจ้าของหอพักควรยื่นภาษีแบบ ภ.ง.ด.90 หรือ ภ.ง.ด.50 ? และแบบฟอร์มทั้ง 2 ประเภทนี้แตกต่างกันอย่างไร ? และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เราไปพบกับข้อมูลที่ทางทีมงานได้นำมาฝากพร้อม ๆ กันเลย

 

เจ้าของหอพักอพาร์ทเม้นท์ต้องจ่ายภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาหรือภาษีเงินได้นิติบุคคล ?

ก่อนจะไปดูรายละเอียดของภาษีแต่ละประเภท สิ่งแรกที่ต้องพิจารณาคือรูปแบบการดำเนินธุรกิจของหอพักหรืออพาร์ทเม้นท์ ว่าได้มีการ จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลหรือไม่ เพราะปัจจัยนี้จะเป็นตัวกำหนดว่าต้องยื่นภาษีประเภทใด

• หากเจ้าของหอพักไม่ได้จดทะเบียนเป็นนิติบุคคล รายได้จากการปล่อยเช่าหอพักหรืออพาร์ทเม้นท์จะถือเป็นรายได้ของบุคคลธรรมดา และต้องนำไปยื่นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา(ภ.ง.ด 90) ตามเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด
• หากเจ้าของหอพักมีการจดทะเบียนเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล รายได้ทั้งหมดจากธุรกิจหอพักก็จะต้องนำไปยื่นและคำนวณเป็นภาษีเงินได้นิติบุคคล(ภ.ง.ด 50) แทน ซึ่งมีรูปแบบการคำนวณภาษีและการยื่นแบบที่แตกต่างกันออกไป

 

: ภาษีหอพัก ต้องเสียอะไรบ้าง ? สรุปครบทุกประเภทที่เจ้าของหอพักต้องรู้

 

ความแตกต่างระหว่าง ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาและภาษีเงินได้นิติบุคคล

 

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

กรณีผู้ประกอบการหอพักดำเนินกิจการในนามบุคคลธรรมดา และไม่ได้จดทะเบียนเป็นนิติบุคคล รายได้จากค่าเช่าจะต้องนำมาคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามประมวลรัษฎากร โดยยื่นแบบ ภ.ง.ด. 90 หรือ ภ.ง.ด. 91 ตามลักษณะรายได้ที่ได้รับ

ซึ่งรายได้จากค่าเช่าหอพักถือเป็นเงินได้จากการให้เช่าทรัพย์สิน(จัดอยู่ในประเภทรายได้พึงประเมินตามมาตรา 40(5) ของประมวลรัษฎากร) และต้องนำไปรวมกับรายได้ประเภทอื่น ๆ ทั้งหมดในปีภาษีนั้น ก่อนคำนวณภาษีตามอัตราก้าวหน้า 5–35% โดยคำนวณจาก “เงินได้สุทธิ” ซึ่งได้จากรายได้รวม หักด้วยค่าใช้จ่าย (เลือกหักแบบเหมา หรือหักตามจริงตามที่กฎหมายกำหนด) และหักค่าลดหย่อนต่าง ๆ ที่มีสิทธิได้รับ

กล่าวโดยสรุปคือ... ผู้ประกอบการจะเสียภาษีจากฐานรายได้สุทธิหลังหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อนแล้ว และอัตราภาษีจะเพิ่มขึ้นตามระดับรายได้สุทธิในแต่ละขั้นบันไดภาษี

ตัวอย่าง : รายได้ปีละ 1,800,000 บาท หากหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อนแล้วเหลือเงินได้สุทธิ 1,200,000 บาท ภาษีที่ต้องจ่ายจะอยู่ที่ประมาณ 1 แสนบาทต้น ๆ (โดยประมาณ)

ระยะเวลาเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

• ภาษีครึ่งปี (ภ.ง.ด.94) : สำหรับเงินได้ตามมาตรา 40(5) – (8) เช่น รายได้จากการให้เช่าทรัพย์สินหรือธุรกิจหอพัก ผู้มีเงินได้ต้องนำรายได้ที่เกิดขึ้นในช่วง เดือนมกราคม – มิถุนายน ของปีภาษีนั้น มายื่นแบบ ภ.ง.ด.94 ภายในช่วง เดือนกรกฎาคม – กันยายนของปีเดียวกัน และหากยื่นผ่านระบบอินเทอร์เน็ต สามารถยื่นได้ถึง วันที่ 8 ตุลาคมของทุกปี
• ภาษีสิ้นปี (ภ.ง.ด.90) : สำหรับเงินได้ตามมาตรา 40(1) – (8) ต้องนำรายได้ทั้งหมดในช่วง เดือนมกราคม – ธันวาคมของปีภาษี มายื่นแบบ ภ.ง.ด.90 ภายในช่วง เดือนมกราคม – มีนาคมของปีถัดไป หรือหากยื่นผ่านระบบออนไลน์ สามารถยื่นได้ถึง วันที่ 8 เมษายนของปีถัดไป

 

ภาษีเงินได้นิติบุคคล

กรณีกิจการหอพักจดทะเบียนในรูปแบบบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล จะต้องเสียภาษีเงินได้นิติบุคคล โดยยื่นแบบ ภ.ง.ด. 50 สำหรับรอบระยะเวลาบัญชีประจำปี และ ภ.ง.ด. 51 สำหรับการยื่นครึ่งปี

ซึ่งการคำนวณภาษีจะพิจารณาจาก “กำไรสุทธิ” ซึ่งได้จากรายได้รวมของกิจการหักด้วยค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องและสามารถหักได้ตามหลักเกณฑ์ของกฎหมายภาษี โดยอัตราภาษีทั่วไปอยู่ที่ 20% ของกำไรสุทธิ อย่างไรก็ตาม หากกิจการเข้าเงื่อนไขเป็นวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SME) อาจได้รับสิทธิใช้อัตราภาษีที่ต่ำกว่าในกำไรบางส่วน เช่น 15% ตามเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด

ทั้งนี้การเสียภาษีในรูปแบบนิติบุคคลจะยึดหลักกำไรสุทธิเป็นฐานภาษี และต้องจัดทำบัญชีตามมาตรฐานเพื่อรองรับการคำนวณภาษีอย่างถูกต้องนั่นเอง

ตัวอย่าง : รายได้ 3,000,000 บาท ค่าใช้จ่าย 1,800,000 บาท กำไรสุทธิ 1,200,000 บาท หากเป็น SME จะเสียภาษีประมาณ 135,000 บาท

ระยะเวลาเสียภาษีเงินได้นิติบุคคล

• ภาษีครึ่งปี (ภ.ง.ด.51) : เป็นการยื่นภาษีสำหรับผลประกอบการในช่วงครึ่งปีแรกของรอบบัญชี โดยผู้ประกอบการจะต้อง ยื่นแบบและชำระภาษีภายใน 2 เดือน นับจาก วันสุดท้ายของ 6 เดือนแรกในรอบระยะเวลาบัญชี
• ภาษีสิ้นปี (ภ.ง.ด.50) : เป็นการยื่นภาษีจากผลประกอบการตลอดทั้งรอบปีบัญชี ซึ่งผู้ประกอบการจะต้อง ยื่นแบบและชำระภาษีภายใน 150 วัน นับจาก วันสิ้นสุดของรอบระยะเวลาบัญชี ของบริษัทหรือกิจการนั้น ๆ

** ภาษีหัก ณ ที่จ่าย

กรณีผู้ประกอบการหอพักมีการจ้างงาน ไม่ว่าจะเป็นพนักงานประจำ เช่น แม่บ้าน พนักงานดูแลอาคาร หรือพนักงานรักษาความปลอดภัย ผู้ประกอบการมีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายจากเงินเดือนหรือค่าจ้างของบุคคลดังกล่าวตามหลักเกณฑ์ของประมวลรัษฎากร และนำส่งกรมสรรพากรภายในกำหนดเวลาในแต่ละเดือน

สำหรับการยื่นแบบภาษี หากเป็นพนักงานประจำให้ยื่นแบบ ภ.ง.ด. 1 ส่วนกรณีจ่ายค่าจ้างให้บุคคลธรรมดาที่ไม่ได้เป็นลูกจ้างประจำ เช่น ผู้รับจ้างเป็นครั้งคราว ให้ยื่นแบบ ภ.ง.ด. 3 ทั้งนี้ผู้ประกอบการต้องดำเนินการหักและนำส่งภาษีอย่างถูกต้อง เพื่อหลีกเลี่ยงเบี้ยปรับและเงินเพิ่มตามกฎหมาย

 

จากข้อมูลทั้งหมดจะเห็นได้ว่าการยื่นภาษีหอพักอพาร์ทเม้นท์นั้นไม่ได้มีรูปแบบตายตัว แต่ขึ้นอยู่กับลักษณะของผู้ประกอบการเป็นหลัก หากเจ้าของหอพักดำเนินธุรกิจในนามบุคคลธรรมดา รายได้จากค่าเช่าห้องพักจะต้องนำไปยื่นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาผ่านแบบ ภ.ง.ด.90 ขณะที่หอพักที่จดทะเบียนเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล จะต้องยื่นภาษีผ่านแบบ ภ.ง.ด.50 ซึ่งเป็นการยื่นภาษีเงินได้นิติบุคคลประจำปี

 

สรุปแล้วการทำความเข้าใจรูปแบบการยื่นภาษีหอพักให้ถูกต้องตั้งแต่ต้น ถือเป็นเรื่องสำคัญสำหรับเจ้าของหอพักทุกคน เพราะนอกจากจะช่วยให้การดำเนินธุรกิจเป็นไปตามกฎหมายแล้ว ยังช่วยลดความเสี่ยงเรื่องค่าปรับและปัญหาทางภาษีในอนาคตได้อีกด้วย และสำหรับเจ้าของหอพักอพาร์ทเม้นท์ที่ต้องการลงประกาศปล่อยเช่าห้องว่าง คุณก็สามารถมาลงประกาศได้ฟรีที่ Renthub เว็บไซต์ค้นหาหอพักอันดับ 1 ของประเทศไทย ที่จะช่วยทำให้หอพักอพาร์ทเม้นท์ของคุณ เข้าถึงกลุ่มผู้เช่าได้มากยิ่งขึ้นกว่าเดิม